» Nowości
Analiza gry rywala - Zagłębie Sosnowiec
Przed sezonem sosnowiczanie byli wymieniani w gronie głównych kandydatów do awansu w szeregi Orange Ekstraklasy. Ich aspiracje szybko jednak zweryfikowało boisko – „królowie” letnich transferów zajmują odległą 15. pozycję, która na dzień dzisiejszy oznacza... degradację. Rozczarowanie nastąpiło już w pierwszej kolejce w Gliwicach, kiedy zostali rozbici przez Piast 4:0. Ale to był dopiero początek, bowiem podopieczni Janusza Białka (a od wtorku Jerzego Dworczyka) skompromitowali się już kilkakrotnie.
Oprócz kiepskiej gry, zespół nęcą również problemy odległe od natury stricte sportowej. Tydzień temu wrocławska prokuratura zatrzymała trzech zawodników, którzy są związani z aferą korupcyjna w polskiej piłce. Podejrzani o wręczanie i o obietnicę wręczania łapówek sędziom piłkarskim w zamian za korzystne rozstrzygnięcie meczów są Marcin L., Mariusz U. oraz Łukasz A. Dwaj ostatni grają już w innych klubach (odpowiednio GKS BOT Bełchatów i MKS Myszków), ale wszyscy zatrzymani mają związek z sezonem 2003/04, gdy grali w – trzecioligowym wtedy – Zagłębiu.
KLUB:
Zespół jest bardzo silny kadrowo oraz finansowo. Zagłębie to historyczny spadkobierca tradycji założonego w 1906 roku Klubu Sportowego Milowice. Gdy w 1962 zostało klubem górniczym, zaczęły się pierwsze duże sukcesy. Zagłębiu wiodło się całkiem dobrze również w okresie, kiedy pierwszym sekretarzem KC PZPR był sosnowiczanin Edward Gierek. Bessa przyszła dopiero pod koniec lat 80., kiedy klub bez środków finansowych spadł do trzeciej ligi, a następnie nie przystąpił do rozgrywek. Dopiero w 1995 roku, już jako STS Zagłębie, ponownie pojawił się na piłkarskiej mapie Polski, startując w V lidze. Od 2001roku właścicielem klubu jest Włoch Francesco Cimminelli, który stworzył w Sosnowcu także SSA. Jednak ostatnie afery nie najlepiej wpływają na wizerunek klubu i włoski sponsor zastanawia się nad odejściem z sosnowieckiej piłki.
DRUŻYNA:
Obecnie zespół jest zupełnie bez formy, choć przed sezonem prezentował się bardzo okazale pod każdym względem. Zagłębie zawsze uznawane było za kuźnię talentów, ale w pierwszym składzie zespołu nie ma ani jednego piłkarza rodem z Sosnowca. Choć defensywa jest teoretycznie silnym punktem zespołu, to Zagłębie traci w każdym meczu co najmniej jedną bramkę, zwłaszcza po stałych fragmentach gry. Ponad to piłkarze nie są dobrze przygotowani pod względem kondycyjnym.
SUKCESY:
Wicemistrzostwo kraju – 1955, 1964, 1967, 1972.
Puchar Polski – 1962, 1963, 1977, 1978.
Półfinał Pucharu Intertoto – 1967.
OSTATNIE MECZE:
Piast Gliwice – Zagłębie 4:0
Zagłębie – Miedź Legnica 2:1 (Folc, Pach)
Zagłębie – Zawisza Bydgoszcz SA 0:1
Jeziorak Iława – Zagłębie 1:0 (I runda Pucharu Polski)
Kmita Zabierzów – Zagłębie 3:2 (2x Folc)
TRANSFERY:
Przybyli: Jacek Berensztajn (KSZO Ostrowiec Św.), Marcin Folc (HEKO Czermno), Hubert Kościukiewicz (HEKO Czermno), Sławomir Pach (Górnik Polkowice), Jarosław Piątkowski (Kolporter Kielce), Jakub Wierzchowski (Wisła Płock).
Odeszli: Piotr Bajera, Krzysztof Butryn, Robert Piętka, Daniel Chylaszek, Błażej Jankowski, Marcin Morawski, Janusz Wolański.
TAKTYKA:
Zespół, którego trenerem jest Janusz Białek gra w ustawieniu 4-4-2. Prawdopodobnie jego następca, Jerzy Dworczyk takżę pozostanie przy tej konfiguracji. Gwiazdą zespołu jest Marcin Folc, nowy nabytek sosnowiczan. Najsilniejszy skład (przy założeniu, że wszyscy piłkarze są do dyspozycji szkoleniowca):
Wierzchowski
Bednar, Kościukiewicz, Hosić, Paczkowski
Piątkowski, Pach, Berensztajn, Chwalibogowski
Lachowski, Folc
PODSUMOWANIE:
Zespół z Sosnowca przeżywa bardzo głęboki kryzys – wydaje się, że Zagłębie już dawno nie było tak słabe. To duża szansa dla chorzowskiego Ruchu, gdyż ostatni bilans „świętej wojny” nie wypada dla „Niebieskich” najkorzystniej.
